27 ژوئن 2024 - مطالعه اخیر پیامدهای مربوط به نارسایی قلبی را در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 نشان داده است، بطوری که نارسایی قلبی خطر پیشرفت به مرحله نهایی بیماری کلیوی (ESKD) را افزایش می‌دهد. دیابت نوع 2، در حال حاضر به عنوان یک عامل خطر برای افزایش احتمال عوارض قلبی عروقی شناخته شده است، از جمله نارسایی قلبی، که بر توانایی قلب برای پمپاژ موثر خون تأثیر می گذارد.
در یک مطالعه اخیر در سنگاپور، نارسایی قلبی (HF) به طور قابل توجهی خطر ESKD شدید را در بیماران دیابت نوع 2 (T2D) افزایش داد بطوریکه با شروع نارسایی قلبی، بیماری کلیوی به اوج رسید. این یافته ها که در مجله یCardiovascular Diabetology منتشر شده است، نیاز به نظارت شدید بر عملکرد کلیه پس از بروز نارسایی قلبی، به ویژه در دو سال اول پس از تشخیص HF را برجسته می کند.
محققان گزارش دادند: بیماران جوان با نسبت آلبومین به کراتینین ادرار(UACR) و HbA1c بالاتر با خطرات بیشتری روبرو بودند. در عرض 2 سال پس از تشخیص نارسایی قلبی، خطر مرحله نهایی بیماری کلیوی در افراد مبتلا به نارسایی قلبی با کسر جهشی حفظ شده(HFpEF) نسبت به افراد مبتلا به نارسایی قلبی با کسر جهشی کاهش یافته (HFrEF) بالاتر بود( aHRبرابر با 13.7 در مقابل 6.5).
دیابت نوع 2 همچنان یک نگرانی شایع برای سلامتی در سراسر جهان است و میلیون ها نفر را با شبکه پیچیده ای از چالش های متابولیکی تحت تاثیر قرار می دهد. در میان عوارض متعدد آن، بیماری های قلبی عروقی و اختلال عملکرد کلیه به عنوان عوامل اصلی در بروز عوارض و مرگ و میر، برجسته هستند.
بیماری کلیوی دیابتی، یک عامل خطر ثابت برای HF است. با این حال، هیچ ارزیابی سیستماتیکی از تأثیر بروز نارسایی قلبی بر خطر نارسایی کلیوی بعدی در جمعیت دیابتی وجود ندارد. دکتر سیلویا لیو و همکارانش از واحد تحقیقات بالینی در بیمارستان Khoo Teck Puat در سنگاپور، به دنبال بررسی خطر پیشرفت به ESKD پس از بروز نارسایی قلبی در بیماران آسیایی مبتلا به T2D بودند.
برای این منظور، محققان یک مطالعه کوهورت آینده‌نگر را با شرکت 985 بیمار سرپایی مبتلا به دیابت نوع 2 از یک بیمارستان منطقه‌ای و یک مرکز مراقبت اولیه در سنگاپور انجام دادند. آنها برای میانگین 8.6 سال تحت نظارت قرار گرفتند. ESKD به عنوان ترکیبی از پیشرفت به eGFR پایدار کمتر از 15 میلی‌لیتر/دقیقه/1.73 متر مربع، دیالیز نگهدارنده یا مرگ ناشی از بیماری کلیوی- هرکدام که اول اتفاق افتاد- تعریف شد.
یافته های کلیدی این مطالعه به شرح زیر بود:
· نارسایی قلبی در 180 نفر و مرحله نهایی بیماری کلیوی در 181 نفر در طول پیگیری شناسایی شد.
· از 181 رویداد ESKD، 21٪پس از بروز نارسایی قلبی رخ داد.
· در مقایسه با کسانی که پس از نارسایی قلبی به ESKD پیشرفت نکردند(142 نفر) شرکت‌کنندگانی که پس از بروز نارسایی قلبی به ESKD پیشرفت کردند جوان‌تر بودند وHbA1c و نسبت آلبومین به کراتینین ادرار بالاتری داشتند.
· خطر بیش از حد ESKD بلافاصله پس از وقوع نارسایی قلبی ظاهر شد، به مدت دو سال ادامه یافت و پس از آن تعدیل شد.
· رگرسیون کاکس نشان داد که در مقایسه با همتایان بدون نارسایی قلبی، شرکت کنندگان مبتلا به نارسایی قلبی پس از تعدیل عوامل خطر اولیه قلبی-کلیوی، از جمله eGFR و آلبومینوری، 9.6 برابر افزایش خطر ابتلا به ESKD را داشتند.
· نارسایی قلبی با کسر جهشی حفظ شده، خطر بیشتری برای ESKD نسبت به نارسایی قلبی با کسر جهشی کاهش یافته، داشت(HR تعدیل شده 13.7 در مقابل 6.5).
در نتیجه، بروز نارسایی قلبی خطر بالایی را برای پیشرفت به ESKD در بیمارانT2D به همراه دارد. نظارت شدید بر عملکرد کلیه پس از تشخیص نارسایی قلبی، به ویژه در دو سال اول پس از وقوع HF ضروری است.
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/incident-heart-failure-increases-risk-of-end-stage-kidney-disease-in-type-2-diabetes-patients-study-finds-130485